Książki, Teatr, Kino, Taniec oraz Muzyka

Powieść Woolf

Niektórzy z autorów nie wyróżniają się całością swego procesu twórczego, jednak kilka ich dzieł potrafi się mocno wbić zarówno w ogólny kanon literacki jak i uznanie czytelników. Powieść Woolf, czyli ogólnie książki pisane przez Virginią Woolf, to ten pierwszy rodzaj przedstawiony przed chwilą. Ogólnie powieść Woolf, to bardzo specyficzne teksty, które poruszają pewne drażniące systemy i problemy. Sama Virginia urodziła się w 1882 roku, a zmarła, chociaż powinniśmy napisać raczej popełniła samobójstwo w roku 1941. Powieść Woolf znana jest przede wszystkim jako termin na teksty autorki mocno nacechowane feminizmem i poczuciem własnej płci. Dodatkowo należałoby napisać, iż termin powieść Woolf, to jedne z najbardziej uznanych pozycji literatury okresu modernistycznego obecnego w okolicach XX wieku. Z uwagi na mocne zmiany społeczne w czasie trwania jak i na przełomach I i II Wojny Światowej, autorka miała szanse obserwować i opisywać równego typu istotne zagadnienia. Ostatnie teksty z tematu powieść Woolf powstawały w czasie trwania II Wojny Światowej i można powiedzieć, w okresie wyzwalania się spod pewnych więzów płci żeńskiej. Fale to powieść ukazująca portrety sześciu osób, trzech kobiet i trzech mężczyzn. Bohaterowie opi­sują swe losy za pomocą wewnętrznych monolo­gów rozdzielonych krótkimi fragmentami poetyc­kiej prozy. Książka ta, uznawana za najwybitniejsze dzieło Virginii Woolf, jest próbą ukazania ludzkie­go życia - marzeń, ambicji, wzlotów i upadków -od najwcześniejszych zapisanych w pamięci chwil do śmierci.

Duże zmiany

Nowatorskie idee . Już w drugiej połowie dziewiętnastego wieku można było zaobserwować powolny rozkład tradycyjnego systemu wartości moralno-etycznych. Religia, która tradycyjnie stanowiła jego podstawę, stała się obiektem ostrej krytyki naukow­ców, psychologów oraz filozofów. Kwestionowali oni istnienie Boga, akt stworzenia i inne dogmaty wiary. Niespodziewanie okazało się, że wielu ludzi nie znajduje odpowiedzi na nurtujące ich pytania egzystencjalne w ramach powszechnie dotąd ak­ceptowanych systemów religijno-etycznych. Brytyjscy pisarze długi czas nie reagowali na rewolucyjne teorie głoszone przez takich wpły­wowych myślicieli jak Darwin, Nietzsche czy Freud. Dopiero na początku wieku dwudziestego młode pokolenie twórców w swych kontrowersyjnych dziełach podjęło próbę przekształcenia lite­ratury w narzędzie badania najgłębszych zakamar­ków ludzkiej psychiki, podejmując nowatorskie idee, które już na dobre zakorzeniły się w różnych dziedzinach nauki. Woolf, Joyce i Lawrence postrzegali człowieka nie tylko z perspektywy jego uwarunkowań społecznych, lecz przede wszystkim jako byt indywidualny. Akcja powieści bardzo przyspiesza. Jedno za dru­gim, jak we śnie, następują po sobie kolejne wyda­rzenia - narodziny, śluby, pogrzeby. Końcowa część powieści przedstawia miejsce opuszczone przez jego mieszkańców, którzy zostawili po sobie ledwie ślady swej obecności i uczuć.