Pieśń o Rolandzie
Utwór ten zatytułowany jest tak, gdyż wcześniej istniał w przekazie ustnym. Utwory tworzyli truwerzy. Utwór nawiązuje do faktu historycznego do roku 778. Karol Wielki wyruszył z rycerzami na Saracenów. Wyruszył pokonać wrogów chrześcijaństwa. Gdy wracał przez Pireneje ostatnia część jego oddziału została zaatakowana przez górali baskijskich i zginął jego prawy rycerz Orlando. Jego odpowiednikiem jest Roland. Utwór ten należy do literatury parenetycznej, gdyż daje wzory do naśladowania. Śmierć Rolanda przyrównać możemy do śmierci Chrystusa. Jako wasal Boga oddaje swoje życie. Miecz i róg jest to symbol wierności królowi, ojczyźnie, Bogu. Elementem cudowności jest pewna sakralizacja, kiedy to aniołowie zstępują z nieba i zanoszą duszę do raju. Roland modli się do Boga. Oddaje rękawice i odwraca się do Hiszpanii na znak zwycięstwa. W utworze występuje dużo środków stylistycznych.
Legenda o świętym Aleksie
Legenda jest przekazywana ustnie, ma charakter dydaktyczny, jest to utwór narracyjny. Święty Aleksy urodził się w Rzymie, jego ojciec pochodził ze znakomitego rodu. Matka była bardzo miłosierna dla wielu. Długo nie mogli mieć potomka. Wreszcie narodził się Aleksy. Mając 24 lata musiał się ożenić, jednak w noc poślubną opuszcza żonę. Zabrał jedynie złota i srebra. Dotarł do kraju, w którym wszystko oddał biednym. Usiadł pod kościołem jako żebrak i modlił się na mrozie. Gdy był mróz z obrazu zstąpiła Matka Boska i nakazała klucznikowi wpuścić żebraka do środka. Zdarzyło się to kilka razy, dlatego uznano go za świętego. Aleksy nie chcąc rozgłosu wsiadł na okręt chcąc płynąc do Tarsu, lecz wiatr zesłał go do Rzymu. Pod postacią żebraka poszedł do swego ojca i poprosił o jałmużnę. Ojciec go nie poznał w wyniku czego przez 16 lat zamieszkiwał pod schodami swego domu. Gdy zmarł zostawił po sobie list, który wzięła jego żona. Z listu dowiedziała się kim był.