Lekarz
Powołanie lekarza do pomocy potrzebującym i cierpiącym ludziom stanowi priorytet dla Tomasza, który spotkał się z brakiem akceptacji. Spotkał się również w Warszawie, tak samo zdegradowane społeczeństwo. Ci lekarze nie znają tych warunków. Przywołuje obraz życia na wsi, który niewiele się różni. Współczesny lekarz, leczy tylko ludzi bogatych, nie udziela on pomocy ludziom najbiedniejszym. Oskarża lekarzy, że dbają tylko o swoją rodzinę. Lekarz powinien dbać o warunki, w jakich pracuje, powinien zwalczać przyczynę chorób, zrezygnować z korzyści materialnych. Słuchacze zaczynają protestować przeciw tej postawie. Judym podkreśla, że to nie tylko zawód, lecz posłannictwo. Doktor Kalecki zdaje sobie sprawę, jak wygląda życie najuboższych w Warszawie. O higienę powinni dbać pracodawcy. Stwierdza, że nie są instytucją charytatywną, też zasługują na dostojne życie, chcąc poprawić byt swojej rodziny. Ta wypowiedź ma ironiczny wydźwięk. Lekarz nie musi naprawiać warunków społecznych, nie mają takiej władzy, każdy chce żyć wygodnie. Tomasz Judym ponosi klęskę, kiedy krytykują go, nie jest już taki pewny siebie. Dochodzi do wymiany zdań.