Książki, Teatr, Kino, Taniec oraz Muzyka

Gra poprzez mowę

Człowiek gra przez całe życie. Przełomem w ewolucji naszych przodków było wykształcenie się w nich zdolności do werbalnego porozumiewania się. Ta właściwość pozwala na komunikację, która prócz spełniania oczywistych funkcji może być sposobem na wykazanie się przed interlokutorem elokwencją, błyskotliwością i dowcipem. Językowe możliwości, pierwotnie z pewnością jeszcze bardzo ograniczone, umożliwiły zalotnikowi przedstawienie własnej osoby, przekazanie rozmówczyni informacji o swym pochodzeniu, o dokonaniach. Szczególnie po wynalezieniu czasu przeszłego i przyszłego można było snuć historie swego życia i roztaczać przed kobietą wizje wspólnej sielankowej egzystencji, podpierając się przy tym niezliczonymi obietnicami. Z czasem tego typu prezentacja mogła zostać wzbogacona o odpowiednią gestykulację, sposób patrzenia w oczy, co dodatkowo wzmacniało wywierany efekt. Samoprezentacja, uwagi na temat najbliższych, plotki, komplementy i obietnice, wreszcie humor i wykazywanie stopnia inwencji twórczej – to wszystko to przecież nic innego jak gra aktorska. Poprzez mowę człowiek potrafi swoje życie upiększyć, może stwarzać różne zmyślone historie. Świadomie bądź nie, gramy jakąś rolę przez większą część naszego życia a mowa bardzo nam w tym pomaga. Dialogi są przecież niezwykle ważne w teatrze.

Aktor kompletny

W toku ewolucji człowiek staje się coraz bardziej kompletny jako aktor. Prócz zewnętrznych biologicznych predyspozycji, dzięki inteligencji ma już przebranie, potrafi się wysławiać, opowiadać zmyślone dowcipne historie, podkreślając swą grę finezyjną mową ciała. Teraz może się już tylko starać o pozyskanie coraz to liczniejszej widowni. Rozwija więc kondycję fizyczną, i – gdy nie musi już polować na zwierzę, bo wystarczy mu zająć się hodowlą – szuka innych form wyrazu takich jak sport. Wyraża swe emocje i pragnienia w coraz bardziej zaawansowanych sztukach oratorskich, kształtuje chwyty retoryczne i rozwija umiejętności polityczne. Doskonali też zmysł estetyczny i tworzy kunsztowne dzieła ozdobne, stając się poetą, malarzem, rzeźbiarzem i, no właśnie – aktorem. Zawodowym i świadomym aktorem. Takim, jakiego znamy z przedstawień w dzisiejszym teatrze czy operze. Człowiek w pewnym momencie zdał sobie sprawę, że ludzie oczekują przedstawień. Stworzono więc specjalne miejsca przystosowane do gry aktorskiej i widowni. Powstała scena, gdzie aktorzy mogli grać swoje role, powstały też miejsca, gdzie widownia mogła obserwować całe przedstawienie. Teatr stał się częścią sztuki, aktorzy zaczęli uczyć się profesjonalnego wykonywania ruchów i gestów, ćwiczyli głos, mowę, uczyli się na pamięć kwestii dla nich przygotowanych.