Książki, Teatr, Kino, Taniec oraz Muzyka

Życie radosne świętego Franciszka

Święty Franciszek urodził się 118 roku w Asyżu. Syn kupca. Jego ojciec chciał żeby tak jak on syn został kupcem. Franciszek w młodości był bardzo rozrzutny. Bawił się, trwonił pieniądze, zachowywał się jak syn księcia. W 1202 roku wziął udział w wojnie. Został tam wzięty do niewoli, lecz zachorował i wrócił do domu, gdy wyzdrowiał chciał wziąć udział w wyprawach krzyżowych, lecz kiedy się zaciągnął w pierwszą noc podczas snu Bóg nakazał mu wrócić do domu. Stanął przed papieżem, zrzucił szaty, a przyodział szaty żebraka. Tak jak Chrystus miał 12 apostołów. Głosił chwałę Boga. Jego nauki mają charakter pouczający, alegoryczny, symboliczny. Franciszek zakładał zakony wśród ludzi, a co wyżebrał oddawał biednym

Rozmowa Mistrza Polikarpa ze śmiercią

Jest to najdłuższy polski utwór średniowieczny, wierszowany, urywa się na 498 wersie. Powstał w XV wieku, jest on w formie dialogu między Polikarpem, a śmiercią. Śmierć jest upersonifikowana, ma cechy ludzkie. Mistrz Polikarp jest naiwny, boi się śmierci. Utwór zaczyna się apostrofą do wszystkich ludzi. Śmierć ukazana w całym swym obliczu. We wstępie jest zapowiedź głównego bohatera i zwrot bohatera do Boga. Druga część to fragment opisowo- narracyjny- prezentuje nam osoby dialogu. Trzecia część to obszerny dialog dwóch postaci. Śmierć z kosą występuje jako symbol władzy, zabijanie sprawia jej przyjemność, jest nieprzekupna, nie da się oszukać, jest sprytna, uczciwa, sprawiedliwa, bezwzględna. Pilokarpus- pycha, przekracza pewne granice, gdy widzi śmierć boi się, zadanie pytania na przykład skąd śmierć pochodzi. Jest egoistyczny- pyta się czy śmierć obroni go przed śmiercią. Śmierć jest łagodna jeżeli wierzymy w Boga. Utwór dydaktyczny poucza nas mimo wszystko. Śmierć na końcu staje się kaznodzieją. Występuje w tym utworze topos tańca śmierci.