Wstęp do romantyzmu
Epoka Adama Mickiewicza i Juliusza Słowackiego.Praktyczny początek romantyzmu miał miejsce z chwilą wydania "Ballad i romansów" Adama Mickiewicza (I Tom "Poezji") 1822r. Koniec wraz z powstaniem styczniowym- 1863r. Znaczenie obejmuje nazwę pewnej postawy życiowej, odrzucającej realizm na rzecz uczuć. Romantyk jest to osoba, marzyciel, pełny wiary w ideały, potęgę woli i uczucie. Nazwa epoki wywodzi się ostatecznie z Rzymu. Nadejście tego okresu zapowiadał preromantyzm czyli zespół zjawisk artystycznych taki jak: zwrot do przeszłości, powieść "gotycka" , tajemniczość- urok niewyjaśnionych zdarzeń mrocznych przestrzeni, atmosfery spisku i tajemnych sytuacji czy irracjonalizm, co oznacza poszukiwanie prawdy tylko za pomocą środków pozarozumowych. Głównymi książkami znanymi w epoce romantyzmu to: "Dziady", "Cierpienia młodego Wertera", "Nie- boska komedia" czy też "Kordian". Styl życia polegał na tym, że pałano rządzą poznania wszystkiego. Charakterystycznymi cechami były prowadzone walki, spiski, zdobywanie szczytów, co często prowadziło do śmierci.
Juliusz słowacki
Przypowieści dla bohatera romantycznego.Juliusz Słowacki opisuje w książce "Kordian" 15-letniego chłopca pogrążonego w smutku po wspomnieniu o samobójstwie przyjaciela. Rozmyślał o nicości świata. Sługa Grzegorz widzący stan swojego Pana opowiedział mu trzy historie, mając nadzieję, ze zmieni swój stosunek. Pierwsza jest to opowieść o Janku. Jako młody chłopak przysiadywał ze starymi, pijąc alkohol. Jego matka nie dawała sobie z nim rady, dlatego poszła po radę do plebana. Niestety, ten odesłał ich do szewca a na drogę dał piętaka. Janek postanowił więc, że pójdzie w świat. Popłynął do Królewca, gdzie zyskał sobie sławę. Szyjąc buty psom. Już po dwunastu dniach został panem dworu. Swoją matkę mianował damą dworu a plebana nominował biskupem. Druga przypowieść była o bitwie pod piramidami w Egipcie. Grzegorz opowiadał o walkach napoleońskich, w których brał udział jako młody człowiek. Dowiadujemy się, że widział rycerza, który przebijał z wysoka smoka, co leciał prosto na nich. Dzięki ustawieniu wojsk w szachownicę, wygrali. Trzecia opowieść była o wyprawie moskiewskiej. Grzegorz mówi o bohaterstwie żołnierza. Skoczył on w tłumy Baszkirów i wyskoczył z pułkownikiem tatarskim. Wpadli do wody i żołnierz wtłoczył wroga między kry. Dzielny mężczyzna także zginął